Ο Δημήτρης Διαμαντίδης είναι πλέον και επισήμως μέλος της καλύτερης ομάδας της δεκαετίας 2010-2020 στην Turkish Airlines Euroleague, όπως ανακοίνωσε πριν από μερικές μέρες η διοργανώτρια αρχή και ο γνωστός δημοσιογράφος Τάσος Μεργιάννης, μέσα από το agapotobasket.gr βρίσκει ευκαιρία να γράψει για τον σπουδαίο Έλληνα μπασκετμπολίστα, όπως ο ίδιος τον γνώρισε ως φίλαθλος του «τριφυλλιού».

Γράφει ο Τάσος Μεργιάννης

 

Τρίτη 31 Μαρτίου σωτήριου (λέμε τώρα!) έτους 2020… Διανύοντας την 12η ημέρα της προσωπικής μου καραντίνας και εν μέσω έξαρσης της πανδημίας του κορωνοϊού, μέσα από το live της Euroleague ξαναβλέπω ένα ιστορικό ματς, το οποίο είχα την τύχη να το παρακολουθήσω δια ζώσης τέτοια ακριβώς ημέρα πριν από 9 χρόνια. 

Ήταν τότε που ο Πεντάστερος (ακόμα) Παναθηναϊκός του Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς λύγιζε στο κατάμεστο ΟΑΚΑ την αντίσταση της πρωταθλήτριας Ευρώπης Μπαρτσελόνα παίρνοντας την πρόκριση για το Final 4 που διεξήχθη στο σπίτι της λίγες ημέρες αργότερα. Της Μπαρτσελόνα του Τσάβι Πασκουάλ, του Ναβάρο, του Ρούμπιο, του Λάκοβιτς και του Λόρμπεκ.. Μιας ομάδας με πολλά «αστέρια» που αποκαθηλώθηκε από τον θρόνο της επειδή δεν είχε ΤΟ αστέρι. Αυτό που είχε ο Παναθηναϊκός από το 2004 έως το 2016. 

Λίγες ώρες νωρίτερα εκείνη την ημέρα η Euroleague  είχε ανακοινώσει ότι ο (περί ου ο λόγος) Δημήτρης Διαμαντίδης είχε συμπεριληφθεί στην καλύτερη ομάδα της δεκαετίας 2010-2020. Ο «3D»  έγινε έτσι ο τέταρτος παίκτης που ανακοινώνεται στην ομάδα της δεκαετίας της Euroleague, παρά το γεγονός ότι είχε αποσυρθεί από την ενεργό δράση το 2016. 

Κατακτητής της Euroleague το 2011 , MVP της Regular Season το 2011, MVP του Final Four το 2011, μέλος της καλύτερης πεντάδας της Euroleague το 2011, 2012 και 2013, καλύτερος αμυντικός το 2011,  πρώτος σε ασίστ το 2011 και 2014 . Τα επιτεύγματά του τα τελευταία έξι χρόνια της καριέρας του υπήρξαν ουκ ολίγα. Ειδικά το 2011. 

Εάν στο Κινέζικο Ωροσκόπιο το 2011 ήταν η Χρονιά του Λαγού, στο μπασκετικό Ωροσκόπιο εκείνη η χρονιά είχε στην ούγια την υπογραφή «DD». 

Οι λέξεις που έχουν γραφτεί για τον ζωντανό μύθο του αθλήματος και δεύτερο σπουδαιότερο παίκτη στην ιστορία του αθλήματος στην Ελλάδα (μετά τον «Θεό» Nick) είναι εκατομμύρια.  Οι πιο πολλές αφορούν τα μπασκετικά του κατορθώματα και το πολυδιάστατο παιχνίδι του που ανάγκασε τον Ζοτς να δηλώσει «Ο Διαμαντίδης είναι το μπάσκετ». Πολλές, πάντως, λέξεις χρησιμοποιήθηκαν και για να τονίσουν την ανθρώπινη διάσταση ενός αθλητή που υπήρξε πρότυπο για τη νέα γενιά. «Έχω έναν δωδεκάχρονο γιο κι εύχομαι να γίνει σαν τον Διαμαντίδη» είχε πει σε ανύποπτο χρόνο (κι αυτό το 2011) ο Μίδας του ευρωπαϊκού μπάσκετ, Ζέλικο Ομπράντοβιτς. 

Στις τόσες, λοιπόν, εκατομμύρια λέξεις που έχουν γραφτεί για τον τύπο με το νούμερο 13 στην πλάτη επιτρέψτε στην ταπεινότητά μου να προσθέσει λίγες ακόμα. Για την ακρίβεια, μόλις 6: Dimitris Diamantidis, Thanks for the memories!

 

Φωτό: euroleague.net

Ατομική υπευθυνότητα, ενημέρωση και να μείνουμε σπίτι επιτάσουν οι ημέρες που διανύουμε ώστε να συνδράμουμε όλοι στην προσπάθεια περιορισμού της διασποράς του ιού και στο τέλος της διαδρομής (όσο μεγάλη και να είναι), να είμαστε όλοι εκεί.

Η Άρτεμις Σπανού εδώ και λίγες ημέρες βρίσκεται και επίσημα στο Hall of Fame του Robert Morris, με τη διεθνή φόργουορντ να κάνει ξανά το υπερατλαντικό ταξίδι για ένα μοναδικό λόγο αυτή τη φορά.  

Η σκληρή δουλειά, η αφοσίωση στον στόχο και οι προσωπικές θυσίες πάντα επιβραβεύονται.

Ξυνόν γαρ αρχή και πέρας επί κύκλου περιφερείας.. Ρητό γραμμένο από τον Ηράκλειτο, που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει ότι σ’ έναν κύκλο κάθε σημείο είναι ταυτόχρονα αρχή και τέλος.

Η Εθνική Γυναικών άρχισε το ταξίδι της, με τελικό προορισμό τα γήπεδα της Γαλλίας και της Ισπανίας, όπου θα διεξαχθεί το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2021. Νέα αρχή, νέα πρόκληση, νέα πρόσωπα, μια ομάδα, η επίσημη αγαπημένη όλων.

Η στιγμή της σεζόν που κάθε διεθνής παίκτρια περιμένει με ανυπομονησία. Η στιγμή που θα βάλει στην άκρη την εμφάνιση του συλλόγου της και φορέσει τη φανέλα με το εθνόσημο. Αυτή η στιγμή έφτασε καθώς την Κυριακή (10/11), η Εθνική ομάδα των Γυναικών, θα συγκεντρωθεί για πρώτη φορά, για την πρεμιέρα των προκριματικών του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 2021. 

Πάντα κάθε χρόνο, όταν πλησιάζει αυτή η μέρα, οι σκέψεις κατακλύζουν το μυαλό, εκείνος ο κόμπος στο στομάχι, όπως την πρώτη ημέρα, λίγο πριν την πρώτη δημοσίευση και το πρώτο επίσημο "κλικ" του agapotobasket.gr.

Επιστροφή σε γνώριμα λημέρια για την Άρτεμις Σπανού, η οποία όπως είναι γνωστό την επόμενη αγωνιστική σεζόν, θα φορέσει τη φανέλα της Πολκοβίτσε, όπως και τη σεζόν 2017-18, οπότε και κατέκτησε το πρωτάθλημα Πολωνίας.

Ένα ιδιαίτερο και διαφορετικό καλοκαίρι ήταν το φετινό για την Εθνική Γυναικών. Ελλείψει συμμετοχής της στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, η συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε για φιλικά παιχνίδια καθώς οι αλλαγές πολλές.

Το agapotobasket.gr δίνει βήμα στους αναγνώστες του και δημοσιεύει τα κείμενα τους. Κείμενα προσωπικά, αφιερωματικά, συναισθηματικά.

Οι λέξεις δεν βγαίνουν και πως να βγουν άλλωστε, πως να χωρέσουν τόσα χρόνια σε μερικές γραμμές; Η κοινή τους πορεία μεγάλη και οι στιγμές που έχουν ζήσει μαζί με τη Εθνική Ελλάδας είναι αμέτρητες και δεν μπαίνουν σε ζυγαριά, κάθε μια έχει την δικιά της αξία.

Η παρέα της Εθνικής ομάδας μπάσκετ των Γυναικών το 2017, έγραψε τη δικιά της ιστορία, προκαλώντας έντονα και ανεξίτηλα συναισθήματα. Δυο χρόνια μετά δεν είναι παρούσα στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, αλλά οι αναμνήσεις που ζωντανεύουν μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης φέρνουν στο μυαλό όλων τις ανεπανάληπτες στιγμές εκείνου του καλοκαιριού.

Ήταν πριν από ακριβώς δυο χρόνια που η Εθνική Γυναικών "ξεπερνούσε το ταβάνι της" όπως έγραψαν και είπαν πολλοί, φτάνοντας στην 4η θέση στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Τσεχίας. Στιγμές που την ίδια στιγμή προκαλούσαν τόσο ανάμεικτα συναισθήματα. Από τη μία η κορυφαία στιγμή στην ιστορία του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος και παράλληλα η πρόκριση στο Παγκόσμιο της επόμενης χρονιάς και από την άλλη η πίκρα του μεταλλίου που ήταν τόσο κοντά αλλά χάθηκε.

Στο άκουσμα για τον αγώνα είπε το ναι χωρίς δεύτερη σκέψη. Η Άρτεμις Σπανού ήταν μέρος της μεγάλης παρέας που αγωνίστηκε για την ενίσχυση του Συλλόγου Ελπίδα-φίλων παιδιών με καρκίνο, σε έναν αγώνα που διοργάνωσαν οι Σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων των 25ου και 174ου δημοτικών σχολείων Αθηνών και ο αθλητικός τους Σύλλογος, “Wolves Academy”. 

Τα πρωταθλήματα ανά την Ευρώπη, ολοκληρώνονται σιγά σιγά, με τα περισσότερα από αυτά να βρίσκονται στην τελική τους φάση. Στη Ουγγαρία, ο μικρός τελικός επιφύλαξε ελληνική «μονομαχία» καθώς Εβίνα Μάλτση και Άρτεμις Σπανού θα «κοντραριστούν» με τις ομάδες τους για το χάλκινο μετάλλιο.

Παγκόσμια ημέρα της Γυναίκας σήμερα. Μια μέρα που καθιερώθηκε  να γιορτάζεται ως ημέρα μνήμης των αγώνων του κινήματος για τα δικαιώματα των γυναικών.

Τα τελευταία χρόνια οι ακαδημίες μπάσκετ έχουν αναπτυχθεί. Τοπικές ομάδες έχουν καταφέρει να κοντράρουν μεγάλους αντιπάλους, κάτι που τα προηγούμενα χρόνια φάνταζε ως άπιαστο όνειρο. Ωστόσο, η ασφάλεια των παιδιών κατά την ώρα του αγώνα και της προπόνησης, είναι το σημαντικότερο.

Έχει αντιμετωπίσει εκατοντάδες αντιπάλους και σίγουρα μερικές από τις δυσκολότερες στον κόσμο. Είναι κάποιες φορές όμως πιο ιδιαίτερες, για διαφορετικούς λόγους, όπως το προηγούμενο Σάββατο, όπου Εβίνα Μάλτση και Άρτεμις Σπανού, βρέθηκαν μεν στο ίδιο παρκέ αλλά όχι φορώντας την ίδια φανέλα.

Δυο Ελληνίδες αθλήτριες, πρωταγωνίστριες στη ίδια χώρα, Εβίνα Μάλτση και Άρτεμις Σπανού, ήρθε η ώρα να παίξουν και αντιμέτωπες στο Ουγγρικό πρωτάθλημα. Και οι δυο περίμεναν αυτή τη στιγμή με ανυπομονησία, άλλωστε θα ήταν "αντίπαλες" μόλις για 40 αγωνιστικά λεπτά.